“Mensen hebben behoefte aan contact”

Buurthuiskamer Het Puttertje in Nieuwland is al achttien jaar een geliefde plek voor ouderen in deze wijk. Hier ontmoeten ze elkaar regelmatig. Om een spelletje te spelen of bij te kletsen. Oprichtster én drijvende kracht is Riet Putters (85). Ze geniet nog altijd van het werk, maar zo langzamerhand vindt ze het wel pittig worden. “Het is tijd om het stokje over te dragen.”

Geef ouderen in Nieuwland een plek waar ze makkelijk anderen kunnen ontmoeten. Daarmee haal je ze uit hun isolement en doorbreek je hun eenzaamheid. Met dat voorstel kwam Riet zeventien jaar geleden tijdens een gemeenteraadsvergadering. Woonplus en de gemeente Schiedam stonden meteen achter het idee. Wij stelden een woning aan de Monseigneur Nolenslaan beschikbaar en gaven samen met de gemeente geld om die op te knappen en in te richten.

De naam van de buurthuiskamer werd Het Puttertje, naar Riets overleden man Cor Putters. Tijdens zijn leven was hij actief in verschillende bewonersverenigingen in Nieuwland. “Iemand van Woonplus stelde dat toen voor”, zegt Riet daarover. “Ik vond het te veel eer, maar het is natuurlijk hartstikke mooi”, zegt ze trots.

Vast moment in de week

Anno 2026 is de buurthuiskamer – net als de onvermoeibare Riet zelf – een begrip in de wijk. En eigenlijk is dat al vanaf dag één het geval. “Dat komt doordat we zo laagdrempelig zijn”, zegt Riet, die zelf vanaf het begin het beheer en gastvrouwschap van Het Puttertje op zich nam. “Elkaar kunnen ontmoeten, is belangrijk. Mensen hebben behoefte aan contact. Hier kunnen ouderen – op de tijden dat we open zijn – zo binnenlopen. Dan zijn ze er even uit, maken een praatje, doen een spelletje. De oudste is inmiddels 93. Ze woont nu in Schiewaegh, maar komt nog steeds af en toe langs. In de loop der jaren zijn er ook groepen ontstaan. Die hebben van hun bezoek aan Het Puttertje een vast moment in de week gemaakt.”

Lief en leed delen

Een van die groepen is de wandelgroep, die een aantal jaren geleden door een van de Turkse bezoeksters werd opgericht. Elke maandag- en vrijdagochtend maken de deelnemers een gezamenlijke wandeling van een uur. Na afloop drinken ze koffie en thee in Het Puttertje. “Het is een gevarieerde groep mensen, van allerlei nationaliteiten”, vertelt Riet. Ze somt op: “Turks, Marokkaans, Iraans, Surinaams, Nederlands. Ze praten over van alles en nog wat, delen recepten en lief en leed.” Ze lacht: “De meesten blijven tot het allerlaatst hangen. Dan moeten we ze er zowat uitzetten.”

Taken overdragen

Op dinsdagmiddag en donderdagochtend worden er spelletjes gedaan in Het Puttertje. “Dat is altijd heel gezellig”, lacht Riet. “Mensen komen al kwakend binnen en gaan kwakend weer weg.” Maar al die gezelligheid is ook best druk, erkent ze. “En op mijn leeftijd kan ik daar gewoon niet meer zo goed tegen.” Het is een van de redenen waarom Riet – die al haar hele volwassen leven vrijwilligerswerk doet en daar zelfs een lintje voor kreeg – haar taken in Het Puttertje wil overdragen. “Naast het gastvrouw zijn, heb je nog de boodschappen, de administratie en het aanvragen van budget bij de gemeente. Het is een hoop geregel en het geeft toch ook best veel zorgen. Ik wil daar vanaf. Gelukkig heeft Woonplus ervoor gezorgd dat er nu iemand komt schoonmaken. Dat scheelt. Maar de tuin is bijvoorbeeld al twee jaar niet meer bijgehouden. Dat lukt me niet meer.”

Niet veel plekken voor ouderen

Riet is dan ook blij dat Fatma Cebi (57) een deel van haar taken wil overnemen. Net als Riet woont zij al het grootste deel van haar leven in Nieuwland. “Ik kom zelf ook heel graag in Het Puttertje”, vertelt ze. “Ik zit in de wandelgroep en wilde het gastvrouwschap daarvan best overnemen. Het is een kleine moeite om na de wandeling de huiskamer te openen en koffie en thee te zetten. Verder doe ik nu ook de boodschappen en heb ik de financiën van Riet overgenomen.”

Ze vindt het belangrijk dat Het Puttertje openblijft. “Er zijn hier in de wijk namelijk niet zoveel plekken waar je als oudere zo kunt binnenlopen. Ontmoetingscentrum De 5 Molens, op de Nieuwe Damlaan bijvoorbeeld, is voor veel mensen in dit deel van Nieuwland te ver.”  

Er is alleen nog geen opvolger gevonden voor de dinsdagmiddag en donderdagochtend, zegt Riet. “Als niemand zich meldt? Ik doe het gastvrouwschap nog tot 1 april”, zegt ze beslist. Om meteen erachteraan te zeggen: “Denk ik. Want als ik helemaal niets meer doe, dat vind ik ook niet leuk, geloof ik.” Ze knipoogt: “Ik kijk nog wel.”