Besluitvorming

 


Meestal heeft iedere eigenaar evenveel stemrecht. De stemverhouding kan echter ook gekoppeld zijn aan de verhouding in breukdelen. Dit komt in de praktijk voornamelijk voor bij grote complexen en bij complexen met een gemengde bestemming: waar bijvoorbeeld woningen en bedrijfspanden in zijn ondergebracht.


Gewone meerderheid

In het reglement is vastgelegd op welke manier de VvE besluiten moet nemen. Voor algemene besluiten is dat met volstrekte (gewone) meerderheid van het aantal uitgebrachte stemmen. Dat wil zeggen de helft plus één. Wanneer er een oneven aantal stemmen is, geldt het eerste hele getal boven de helft als meerderheid.


Gekwalificeerde meerderheid

In enkele in het reglement omschreven gevallen moet er een gekwalificeerde meerderheid zijn. Er moet bijvoorbeeld 2/3 van het totaal aantal stemmen in de vergadering aanwezig of vertegenwoordigd zijn; en 3/4 van het aantal uitgebrachte stemmen moet voor zijn. Een gekwalificeerde meerderheid is bijvoorbeeld vereist als de VvE grote bedragen voor onderhoud moet betalen.


Unanimiteit

Voor zeer belangrijke beslissingen (wijziging van de splitsingsakte, sloop van het complex) is unanimiteit vereist. Alle eigenaren moeten het er dus mee eens zijn.


Verzoek tot vernietiging besluit

Een tijdens de vergadering genomen besluit is niet direct definitief. Wanneer een eigenaar vindt dat een besluit in strijd is met wettelijke of statutaire bepalingen die de totstandkoming van besluiten regelen, als het besluit in strijd zou zijn met het huishoudelijk reglement óf met de redelijkheid en billijkheid, kan een eigenaar bij de kantonrechter een verzoek tot vernietiging van een besluit indienen. Dit moet gebeuren binnen 30 dagen nadat de eigenaar de notulen heeft ontvangen. Pas wanneer deze termijn is verstreken en niemand een dergelijk verzoek heeft ingediend, is het besluit onaantastbaar. Het besluit is dan bindend voor alle leden.


Wanneer is een besluit nietig?

Voor ieder besluit van de vergadering van eigenaren dat is genomen in strijd met de wet, de splitsingsakte of het splitsingsreglement, geldt dat het nietig is. Dat betekent dat zo'n besluit per definitie ongeldig is en dus geen juridische gevolgen heeft. In deze gevallen is een procedure voor de kantonrechter niet nodig. Een opvolgende eigenaar hoeft zich ook niet aan een dergelijk besluit te houden. Deze regeling is in werking getreden bij de invoering van het Nieuw Burgerlijk Wetboek en geldt voor besluiten die vanaf 1 januari 1992 zijn genomen. Besluiten die vóór die tijd zijn genomen, vallen hier niet onder en zijn dus onherroepelijk.